Blog template

Blog template

Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin. Dit is een voorbeeld van een introductie voor een blogpost met het lettertype Palanquin.

Hier komt een quote

Ik neem je mee naar februari 2017

Vanaf de buitenkant gezien had ik een super leven: ik woonde in Amsterdam, had een toffe stageplek, kwam net terug van mijn minor in Chili, ik had veel vriendinnen, afspraken en feestjes op de planning staan. ‘Wat was er mis?’ Zou je misschien denken. Wat er mis was, was mijn innerlijke belevingswereld. Ik voelde me niet op mijn plek in Amsterdam, ik dacht dat mijn vriendinnen een complot aan het smeden waren en niet echt vriendinnen met mij wilde zijn, ik voelde me gebruikt door een jongen, ik vond mezelf dik en moest zoveel mogelijk sporten. Dat was mijn doel destijds: als ik veel sport, val ik af en zal ik me vast beter voelen. Ik was destijds obsessief bezig met gezond eten en veel sporten.

Vier dagen in de week liep ik stage en de andere dag werkte ik aan schoolopdrachten. Na stage ging ik snel naar huis om te eten en vervolgens naar de sportschool te gaan. Dat was een beetje mijn routine. Of ik stond vroeg op om voor stage te gaan sporten. En ik moest ook nog regelmatig hardlopen van mezelf. Op den duur ging ik vijf keer per week naar de sportschool. Zin of geen zin. En eigenlijk had ik nooit zin. Het was voor een goed doel, dacht ik. Hoe vaak ik ook naar de sportschool ging en hoe gezond ik ook at, het beeld dat ik over mezelf had, veranderde niet. Ik vond mezelf dik, lelijk en ik dacht: ‘Ik kan maar beter in de grachten springen.’ Say what? Yup, dat dacht ik. En dat was geen eenmalige gedachte. Die gedachte kwam steeds vaker en vaker. ‘Ik kan er maar beter een einde aan maken.’

Probeer maar eens uit te leggen aan je familie en vrienden hoe dik en lelijk je jezelf vindt

Tijdens die periode had ik behoefte om mijn verhaal te delen met anderen. Ik had behoefte aan steun, een hart onder de riem en begrip. Zodra ik mijn verhaal vertelde aan mensen kreeg ik vaak als reactie te horen: ‘Maar je bent niet dik.’ Of: ‘Stel je niet zo aan.’ Of: ‘Kijk hoe dun je bent.’ Niet echt de reacties waar ik op hoopte… Want ik voelde me wel dik en lelijk. Gelukkig vond ik steun bij mijn stagebegeleider die empathie toonde en af en toe een rondje met mij ging wandelen om daarover te praten. Door die gesprekken, besloot ik om hulp te gaan zoeken. Na een paar maanden in Amsterdam te hebben gewoond, verhuisde ik weer naar Rotterdam. Ik ging naar de dokter en zij verwees mij door naar de praktijkbegeleider van de huisartsenpraktijk. Na enkele gesprekken met haar te hebben gevoerd, verwees zij mij door naar een psycholoog.

Hoe belangrijk het is om door anderen gewaardeerd en gesteund te voelen

Ik moet zeggen dat ik enorm veel geluk heb gehad met mijn psycholoog omdat ik veel verhalen hoor van mensen die niet tevreden zijn met hun psycholoog. Mijn psycholoog liet mij inzien hoeveel obstakels ik al in het leven had overwonnen en dat ik echt trots kan zijn op waar ik toentertijd stond in het leven. Hij liet mij inzien welke behoeftes ik had in die tijd en dat de gedachten die ik over mezelf had, niks met mij te maken hadden. De gedachten kwamen voort uit angst om afgewezen te worden en angst om niet goed genoeg te zijn. Hij liet mij inzien dat ik de enige persoon ben in mijn leven die mij waardering, erkenning, liefde en respect kan geven. De basis is om van jezelf te houden. Wat je ook doet. Wat je ook denkt.

Heb jezelf lief

Hou eerst van jezelf en voorzie jezelf van de behoeften die je nodig hebt. Ik begon mezelf af te vragen: ‘Is dit de manier hoe ik over mezelf wil denken? Hoe wil ik later terugkijken op mijn leven? Hoe wil ik mijn leven leiden?’ Ik begon mijn kwaliteiten in te zien, mijn sterke kanten maar ook mijn zwakke kanten. Er was werk aan de winkel! Alle gesprekken met mijn psycholoog hebben uiteindelijk tot begrip en waardering van mezelf geleid. Hoe graag ik ook begrepen wilde worden door anderen, anderen hebben een hele andere belevingswereld. Ik wilde mijn eigen belevingswereld liefhebben, omarmen en veranderen. Ik kwam ook tot het besef dat iedereen op hun manier het beste met mij voor had. Ook al voelde dat toen niet zo. En dat is juist wat het zo lastig maakte. Vrienden en familie gaven hun liefde aan mij maar ik dacht dat hun steun en liefde nep waren. Inmiddels weet ik wel beter! Het waren de stemmetjes in mijn hoofd die mij vertelde dat het nep was.

Je hebt altijd een keuze

Toen ik ontslagen werd bij de psycholoog (zo wordt dat genoemd als de behandeling is afgelopen en er geen nieuwe behandeling nodig is), ging er een wereld van positiviteit voor mij open. Ik had de touwtjes van mijn leven weer in mijn eigen handen en mijn negatieve gedachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik begon weer naar het leven te lachen en het leven naar mij. Ik stelde mezelf vragen als ‘Heb ik hier echt zin in? Ben ik iemand verantwoording schuldig als ik niet naar dat feestje ga? Moet ik dit echt doen of moet ik dit van mezelf doen? Hoe wil ik over mezelf denken?’ Maanden aan zelfreflectie en veel schrijven, lezen en denken hebben geresulteerd tot een positief zelfbeeld. Ik kan oprecht zeggen dat ik van mezelf houd en mijn eigen beste vriend ben.

Je hoeft niet te vechten voor aandacht, wees je eigen beste vriend

In onze samenleving liggen korte momenten van erkenning en waardering op de loer. Via likes en reacties worden we continue in de behoefte om erkend en gewaardeerd te worden voorzien. Op zich is daar niks mis mee, dat is heel menselijk. Maar het is belangrijk dat je jezelf in de spiegel kan aankijken en kan zeggen: ‘Lieve ik, ik ben het waard om dit leven te leiden op de manier hoe ik dat wil. Ik ben het waard om liefde van anderen te ontvangen. Ik ben het waard om mijn eigen liefde te ontvangen. Ik blijf mezelf voor altijd trouw. Lieve ik, ik hou van jou.’

info@jeanineleenheer.nl

Sluit Menu
×